جوابم را نمی‌خواهی تو پاسخ داد، ای آیینه دیوار!!؟
ز خود پرسیده‌ام در تو!
که عاشق بوده‌ام آیا!!؟
جوابش را تو هم، البته می‌دانی
سکوت مانده بر لب را
تو هم ای من!
به گوش بسته می‌خوانی

سحر با من درآمیزد که برخیز
نسیم گل به سر ریزد که برخیز
زرافشان دختر زیبای خورشید
سرودی خوش برانگیزد که برخیز
سبو چشمک زنان از گوشه طاق
به دامانم در آویزد که برخیز
زمان گوید که ھان گر برنخیزی
غریو مرگ برخیزد که برخیز

دوستای گل و خوشکلم سال نو به همتون پیشاپیش مبارک..

امیدوارم امسال سال تحقق آرزوهاتون باشه..

برای منم دعا کنید..

با آرزوی بهترینها...

تو خودت گفتی عشق‌ها جز اون كه "اتفـــــــاق"می افتند هيـــــــــچ معنايي ندارند....نه دل بستن_دو دلداده چيزی رو در جهان عوض ميكنه نه جدايی دو دلداده چيزی رو از جهان می كاهه...

محسن مخملباف

--------------------------------------------------------------------

نمی دونم تا چه حد باید به این گفته ها اکتفا کرد..

درسته که همیشه استثنا وجود داره..

اما..

اما متاسفانه باید به واقعیت ها توجه کرد نه استثنائات..!!

به این قسمتش ایمان دارم :

نه دل بستن_دو دلداده چيزی رو در جهان عوض ميكنه نه جدايی دو دلداده چيزی رو از جهان می كاهه...

پی نوشت 1 : خیلی می ترسم این روزا.. واقعا همیشه تنها کسی که تو تنهاییات حضور داره خداست..

پی نوشت 2 : می شه برام دعا کنید.. خیلی مصممم که به این آرزوم برسم!!

پی نوشت 3 : باید :(

عجب شبي بود امشب،
شبي شور و شور تر از همه شب هاي دلتنگي،
شب هاي  عصبيت،

درد زجرآور حنجره خالي از فريادم را با شوري تسکين دادم،
شوري پسته،
بادام،
با ترشي پدر،
مادر،
نگاه هاي تلخشان،
با شوري حرف هاي مردي که فقط از زندگي انسان جسد مي بيند و جماد

با چشم هائي که نمي بينند،
فقط طعنه مي زنند و کنايه
با زباني که نمي گويد،
و گوشي که براي شنيدن توضيح هيچ توجيهي باز نيست.
عجب شبي بود امشب،
نگاه،

حرف داشت و نگفت؛
دل،

ناله داشت و نزد؛
چشم،

باران بود و نباريد؛
و قلم،
هزاران هزار راه داشت که نرفت،
سکوت نگاه،بغض دل شکسته،
درياي نباريده چشم
و لبخند نارس لب،
و انسداد جاده هاي نرفته قلم
همه و همه پشت پرده بي رحم اين شب سياه خوابيدند
 ومن جز سپردن اين شب دست صبح کار ديگري ندارم

مي خواهم بخوابم
به اميد معجزه اي،
در اين شب سياه،
اين شب عصبي
آيا صبح معجزه نيست؟

تنها،

تنهایی...!

تنهایی یعنی یک اتاق

من،

و اندیشه ی نمناک نرسیدن به تو!

تنهایی یعنی بریدن از دست هایی که هیچ گاه لمسشان نکرده ای

و چشم هایی که هیچ گاه برای تو نباریده اند

و تو همچنان غرق اندیشه رسیدن،

میان بهت کوچه های تقدیر به دنبال رسیدن می گردی!

بیا تا با یک نفس برایت وسعت تنهایی ام را به تصویر بکشم.

تنهایی یعنی

لبخند یأس به تصور رسیدن

و در آغوش کشیدن چیزی

شبیه یک کابوس خیس از گریه های وحشت از دلتنگی

تنهایی یعنی تو

که می روی،

من

که می مانم

قلمی که می خشکد

و دفتری که در اندیشه ی گیسوانت

میان دستان شعر پرپر می شود!

گفت : پرنده مردش هم برای من پرنده است. مهم اینه که توی دستای من باشه.

بازوش رو دورم حلقه کرد و گفت : احمق کوچولو نمی دونی چقدر دوست داشتنی

هستی.

این حرفش منو توی فکر برد.


با حالت سمی عاشقانه کنارم نشست و گفت:دوباره تو مخ کوچیکت چی داره

میگذره؟


نگاهش نکردم. خودش فهمید که ذهنم درگیر واژه هاست. گفت بخون برام. وقتی


شعر می خونی آروم میشم. بخون . همونی که تو ذهنت هست رو بخون .


می دونستم از شعری که تو ذهنم می گذره خوشش نمیاد. و از طرفی

می دونستم که کل کل کردن فایده ای نداره.

یه شعر از فروغ براش خوندم:

هیچ جز حسرت نباشد کار من

بخت بد بیگانه ای شد یار من

بی گنه زنجیر بر پایم زدند

وای از این زندان محنت بار من

 میبینمت که نشسته ای روی تخت...

و حرف می زنی و یک چیزهایی روی یک برگه ای می نویسی...

فکر می کنم که سهم من از داشتن تو همین؟

سهم من از داشتن تو همین دیدارهای کوتاهِه؟

که سهم من و تو از تمام محبت جاری میانمان همین؟

که من دلتنگ تو میشوم...

من حتی تو که توی اتاق مینشینی پای تلفن دلتنگت میشوم...

 که من حتی چشم هایت را که نمی بینم که پشتت به من است دلتنگت میشوم...

که من بیچاره  داشتنت می شوم وقتی خودِ تمامیت خواهِ همیشه ام را میبینم که قانع نمی شد.

 که من ِ انحصارطلب باید نگاه کنمت که نیستی که من همان جا ولو شوم کنار در سرم را بگیرم توی دست هایم ... تماشا کنم موهایت را...تنت را... سرشانه هایت را... پاهایت را ... آن جای زخم هنوز روی دستت را...که اشک هایم قل بخورند پایین که من

آدم گند زدن به لحظه ها که نیستم اما دلم میخواهد بیایم قورتت دهم ,که حل شوی تووی من.....

سرت را برمی گردانی بی هوا..که چشم هایت..که لب هایت..که یکهو اخمت در هم میرود..

که اشاره ام کنی...

که دست هایت را دراز کنی..بلند شوم..قد بکشم ..بگیرم دست هایت را بکشانی ام کنارِ خودت تکیه به خودت..که جمله هایت با آدم آنور خط تمام نمیشود

 اما.....

 دست هایت دلتنگی هایم را پاک میکنند...